Rodzaje projektów ogrodów

Oferuje Państwu usługi projektowe i wykonawcze. Moim celem jest stworzenie Państwu otoczenia, które będzie przyjazne, ciekawe i niepowtarzalne. Każdy ogród, teren zieleni musi być dopasowane do stylu życia domowników. Aby Państwa projekt został profesjonalnie przygotowany, w ramach usług, konsultuję go z odpowiednimi specjalistami.
Jego rozplanowanie zależy od wielkości terenu, usytuowanie terenu, predyspozycji właścicieli, ich gustów, funkcjonalności przyszłego ogrodu oraz charakteru architektury domu, który zostanie otoczony ogrodem. Aby łatwiej było Państwu przeanalizować, jak ma wyglądać i jakie funkcje pełnić Państwa ogród opisałam typy ogrodów, jakie tworzę.

Oferuję wykonanie projektów następujących terenów zieleni i elementów z nimi związanymi:
- ogrody prywatne (patrz: style ogrodów)
- projekty małej architektury (altany, wiaty, grille ogrodowe, ogrodzenia kute i balustrady,  inne elementy z metaloplastyki i drewna).

Style ogrodów:

- Ogród nowoczesny

Ciekawy kompozycyjnie podporządkowany funkcjonalności. Charakteryzuje się prostotą linii kompozycji. Kształty, zarówno te dwuwymiarowe, jak i przestrzenne, są proste, geometryczne. Ważna jest forma, faktura, kolor oraz wykorzystanie zróżnicowanych materiałów. Starannie dobrane rośliny stanowią dopełnienie funkcjonalnej kompozycji. Barwy są świeże i czyste, kontrasty mocne, a roślinność masywna, o mocnych liniach. Ważna jest również współczesna rzeźba i nowoczesne wzornictwo. Ogród nowoczesny często łączy się cechami z ogrodem formalnym.

- Ogród formalny

Reprezentacyjny, okazały, zadbany, uporządkowany ogród. Układ jest symetryczny, podporządkowany architekturze. Dużą rolę spełnia forma, kształt i rytm. Roślinność jest formowana, występują topiary, partery ogrodowe, labirynty żywopłotowe, równo przystrzyżone trawniki. Ścieżki są zazwyczaj żwirowe lub kamienne. Mała architektura to kamienne ławki, rzeźby, fontanny, pergole, pawilony ogrodowe.

- Ogród rustykalny - wiejski - romantyczny

Wnętrze ogrodowe sprawia wrażenie niekontrolowanego, zarośniętego, ale bardzo kolorowego zagospodarowania terenu, z gęstwiną kwiatów i miejscowej roślinności, z pnączami na każdym pionowym elemencie. Linia kompozycyjne są łagodne, płynne. Ścieżki i elementy małej architektury wykonane są z kamienia i drewna. Przy domu zazwyczaj rośnie duże drzewo, w cieniu którego stoi ławka lub altanka. Cecha charakterystyczną jest część użytkowa ogrodu w postaci warzywnika otoczonego np. wiklinową obwódką czy niskim żywopłotem, a za domem występuje sad. Oczywiście w innych stylowo podzielonych ogrodach, np. w nowoczesnym czy sensorycznym także można podzielić funkcjonalnie ogród na części tematyczne, umiejscawiając warzywnik czy ogródek ziołowy. Ważne, żeby zachować główne zasady  kompozycji poszczególnych styli ogrodowych. Ogród powinny przecinać kręte ścieżki, które zachęcają do odkrywania poszczególnych jego fragmentów. Istotnym elementem jest woda w ogrodzie w postaci stawu czy kaskady. W wiejskich ogrodach aż kipi od barwnych i pachnących rabat kwiatowych, gdzie dominuje głównie róża na tle srebrzysto niebieskich roślinach.

- Ogród rodzinny

Miejsce odpoczynku dla całej rodziny, inaczej miejsce spotkań po dniu spędzonym w pracy i szkole, miejsce wspólnych posiłków przy stole ustawionym w cieniu drzew. Jest przyjazny dla dzieci: z dużym trawnikiem do zabawy, placem zabaw, domkiem na drzewie, labiryntami roślinnymi, kolorowymi roślinami. Ale jest także przyjazny dla rodziców: z miejscem do odpoczynku oddzielonym od części dla dzieci, z roślinnością pomagającą się odprężyć (o delikatnym zapachu i stonowanych kolorach).

- Ogród francuski

Charakterystyczną cechą jest symetria dwuboczna względem alejki głównej biegnącej przez środek ogrodu, a także równowaga, proporcja i teatralność. Drzewa i krzewy są równo przystrzyżone i uformowane. Ogród francuski powiązany jest z ogrodem formalnym czy nawet nowoczesnym. Często umieszcza się w nim takie elementy dekoracyjne, jak rzeźby czy ozdobne ławki. Można formować sztuczne pagórki lub kopce.

- Ogród sensoryczny (tematyczny)

Wzmacnia nasze doznania poprzez wzmocnione efekty związane z zapachem, kolorem, fakturą, dźwiękiem, smakiem itp. Dźwięk: szum wody, szelest liści drzew, śpiew ptaków, rechot żab, dźwięk dzwonków na wietrze. Zapach: słodycz lawendy, korzenny zapach goździków, silny zapach magnolii, odurzający zapach czeremchy, egzotyczny zapach lilii, orzeźwiający zapach melisy. Dotyk: gładkość szkła, szorstkość kamienia, miękkość materiału. Kolor: czerwień maków, żółć rudbekii, biel jaśminowca, fiolet lawendy. Smak: słodycz truskawek, kwaśność cytryny, gorzkość nasion cytryńca.

- Ogród / park krajobrazowy / angielski

Wzoruje się na naturalnym krajobrazie, jego granica zaciera się z otoczeniem. Jest wpisany w naturalną rzeźbę terenu, w jego zastane ukształtowanie. Elementami kompozycyjnymi są rozległe, nieregularne wypielęgnowane trawniki, roślinność drzewiasta, rozległe rabaty kwiatowe, woda w formie naturalnych stawów i strumieni, mała architektura śród drzew.
Dominują powiązania widokowe wewnątrz ogrodu / parku. Ważne są otwarcia widokowe na otaczający park krajobraz. Angielski ogród naśladował naturalny krajobraz i kładł nacisk na asymetrię i malowniczość, nieregularność i swobodę.

- Ogród japoński

Podstawową ich cechą jest brak regularności i geometryczności.  Najważniejszym elementem jest natura. Człowiek stanowi tylko jej cząstkę. Główne założenie ogrodu japońskiego to naśladowanie przyrody. Należy go tak pielęgnować, aby ukryć działania człowieka. Więc nie bezpodstawne jest  powiedzenie z XI w.: Ucz się od natury, lecz jej nie kopiuj.
Istnieje kilka rodzajów ogrodów japońskich, ale cechami charakterystycznymi są: harmonia, prostota, asymetria i elegancja. Kamienne i roślinne formy spotykane w naturze są inspiracją do tworzenia kompozycji ogrodowych.
Dwa podstawowe style ogrodów japońskich to SHINDENZUKURI z małymi wzniesieniami, pagórkami, kamieniami symbolizującymi góry, stawami naśladującymi morza i jeziora oraz KARESANSUI, czyli ogrody kamienne, kontemplacyjne. Cechują się brakiem roślin. Są tylko kamienie i żwir. Ogrody mają wymowę symboliczną, alegoryczną. Tylko się je ogląda, nie chodzi się po nich.
Istnieją inne odmiany ogrodów japońskich związane z rozwojem filozofii zen. Są to ogrody herbaciane, których tradycja sięga ceremonii parzenia i picia herbaty. Zakładane często w wydzielonych miejscach.
Od końca XIX w. do dziś pojawiają się współczesne ogrody japońskie, których podstawową zasadą jest dopasowanie się do wymagań otoczenia. Powierzchnia ukształtowana ręką człowieka jest tak przedstawiona, aby zacierała się granica między naturą a powstającą przestrzenią.
Współczesne ogrody i parki często wypełnione są sztucznie ukształtowanymi pagórkami, zimozieloną roślinnością, porozrzucanymi zespołami naturalnych kamieni oraz stawami i mostkami.

                                                                                                                                                               arch. krajobrazu Aleksandra Nalepa

Drukuj